Henk Spaan: Groene zeep

Onze werkster is een paar weken naar haar land van herkomst om een ziek familielid bij te staan. Herstel: de mevrouw die bij ons regelmatig schoonmaakt, is naar Colombia om haar stervende broer te helpen.Dus moest ik van mijn vrouw, […]

Henk Spaan: Goeie patat

De eigenaar van de bistro in ons Franse dorp importeert zijn patat uit Nederland. Hij heeft me eens de doos laten zien van de betreffende firma. ‘Ze strooien er maïzena op, daarom is hij zo knapperig,’ zei de man. Maïzena […]

Henk Spaan: De boeren

In sommige boeken die ik lees speelt het platteland een rol. Sir Emsworth van Blandings Castle, in een legendarische serie van P.G. Wodehouse, is trots op zijn prijsvarken de Keizerin van Blandings, die vrijwel altijd de eerste plaats inneemt op […]

Henk Spaan: ‘Conceptschool’

Bij ons op Zeeburgereiland is een middelbare school gekomen met het stempel ‘conceptschool’ erop. Ze geven daar geen cijfers, de leerlingen hoeven geen toetsen te maken en huiswerk is er geloof ik ook niet bij. Nog niet zo lang geleden zou […]

Henk Spaan: ‘Tegenliggers’

Over fietsen kan ik duizend woorden schrijven. In de krant stond dat veel mensen in Amsterdam zich onveilig voelen in het verkeer. Ik neem aan dat het vooral om fietsers gaat. Wij zijn immers het meest kwetsbaar?Van Zeeburgereiland naar IJburg, […]

Versoepelingen

Het is maandag, de dag voor mogelijke versoepelingen. Ik denk dat ik dit opschrijf om me er later over te verbazen. Het leven in Wormer is inmiddels Kafka. Na de kerstvakantie kwam corona en gingen we tien dagen in quarantaine. […]

Henk Spaan: ‘Iets als navigatie’

Ik zat boven, mijn vrouw beneden in de auto. Ze had me net gebeld.‘Wat moet ik ook alweer intypen?’ vroeg ze.‘Navigatie,’ zei ik.‘O ja, na-vie-gat-tie.’‘Nee, niet met het toetsenbord, gewoon in het menu op het woord “navigatie” tikken met je […]

Henk Spaan: ‘Mooiste cadeau ooit’

Waarom maakte ik altijd ruzie met mijn vader vlak voordat we pakjesavond gingen vieren? Het was een voorspelbare dynamiek waarop ik me bewust of onbewust de hele dag vreugdeloos voorbereidde. Ik verzette me tegen het ‘nu wordt het gezellig’-sentiment. Dat […]

Marcel van Roosmalen: ‘Niet gek’

Mijn moeder werd negentig, een onwaarschijnlijke leeftijd. Ze is dementerend en wordt met medicijnen kalm gehouden in een tehuis in Mook. ‘Koest’, zeggen de Limburgse verpleegkundigen. Nou ze was inderdaad erg koest. ‘Dit is uw zoon,’ zei een verpleegkundige toen we […]

Henk Spaan: Mannen met poedels

Op wat waarschijnlijk de laatste zomerse dag in september was, zat ik op het terras van de Haddock en dronk een biertje dat gezien de naam van Texel kwam. Wie zich verveelt gaat bierbrouwen. Jonge mannen die geen boeken lezen, […]

Marcel van Roosmalen: Metro

De burgemeesterswoning in ons dorp stond te koop. Een groot monumentaal pand, waar al jaren geen burgermeester in woont. We passeerden het tijdens een wandeling. Het dorp is een lintdorp, dus je passeert het feitelijk altijd als je aan het […]