Henk Spaan: De boeren

Mijn buurman in Frankrijk heeft vijftien koeien en een stier. De kalveren die de koeien werpen zijn voor Parijse slagers. Niet dat ze meer geld opleveren omdat ze door de moeder in alle vrijheid worden gezoogd, de kiloprijs van de koeienindustrie geldt ook het biologische kalfsvlees. Dat de groothandel daar wel bij vaart is het lot van de boer.

Henk Spaan: ‘Dekking zoeken onder de skatebaan’

‘De garage onder het plein voor ons flatgebouw keurde ik af: geen geschikte schuilkelder. Er mag niet eens een ziekenauto over het plein heen rijden. Veel te grote kans op instorting. Dat is het nieuwe bouwen. Vederlicht materiaal gebruiken ze zonder draagkracht, een mooie metafoor voor ons landsbestuur.’

Henk Spaan: ‘Mooiste cadeau ooit’

‘Als de cadeaus kwamen, werd het meteen gezellig. Blijf maar eens chagrijnen met een paar nieuwe hoge noren in een doos waarop Viking stond. Later zou het een slecht cadeau blijken, die schaatsen, want ik had ‘zwakke enkels’ en kreeg de ijzers niet verticaal onder mijn voeten. Dat je met hoge noren op het ijs kunt verlangen naar Friese doorlopers, begrijpt alleen iemand met zwakke enkels.’

Henk Spaan: ‘Godfried Bomans en Zwarte Piet’

‘Ik stond voor de klerenkast van mijn vrouw. In mijn ene hand de telefoon, in mijn andere een zaklantaarn. Ik was in Amsterdam, zij in Frankrijk. Ik moest in haar opdracht kleding uitzoeken en meenemen, geschikt voor de zomer. (Pas later zou de zinloosheid duidelijk worden. De zomer is uitgebleven.) 
‘Die witte rok met blauwe stippen,’ zei ze.
‘Wacht even, ik leg de telefoon neer,’ zei ik en ging met mijn hand door een stapeltje rokken.’

Henk Spaan: ‘Toetsenbordridder’

‘Martin Bosma, een pleitbezorger van het Afrikaans, de taal van Paul Kruger die een Hollandse held was in een tijd dat aan Hollandse helden weinig eisen werden gesteld op het gebied van medemenselijkheid, wil dat de Tweede Kamer alle banden met Amsterdam verbreekt.’

Henk Spaan: Afgunst

‘Trek aan de fok,’ schreeuwde ze. Ik trok aan de fok die de volle wind ving. Opeens gingen we veertig kilometer per uur en hingen we schuin. Uit doodsangst liet ik de fok los.’ Toch kijkt Henk Spaan met afgunst naar buiten, naar die gijpende mensen en hun zeilboten.

Henk Spaan: En bedankt

‘Verrader,’ siste Wilders tegen Sigrid Kaag aan het slot van hun ‘debat’ op NPO 1. Ze probeerde haar betoog af te maken.‘Verrader,’ lispelde hij er weer doorheen. Ze legde uit dat ze als minister van Buitenlandse Zaken op een diplomatieke […]

Henk Spaan: Friese doorlopers

Over Erben Wennemars heb ik het niet als ik aan schaatsen denk. Erben Wennemars is een verdienmodel op de rand van de hysterie en er regelmatig overheen. Erben Wennemars en de talkshows kunnen een plezier verpesten nog voordat de glimlach […]

Henk Spaan: ‘Onmisbaar’

Door onduidelijkheid in een brief van Hugo de Jonge worden nu ook kantoorbediendes in ziekenhuizen met voorrang ingeënt tegen corona. Als Hugo de Jonge zich zou bemoeien met een tewaterlating, sloeg het schip al om terwijl het nog van de […]

Henk Spaan: Moordpartij

We hebben het niet meer over die keer dat er een emmer water naast de kerstboom stond –bij echte kaarsjes hoort een emmer water voorhanden te zijn – en dat er slingers rood crêpe- papier in de boom hingen. Er […]

Henk Spaan: Culturele afbraak

In de jaren vijftig ‘van de vorige eeuw’ moet je er dan bij zeggen, leende ik boeken in de Rooms Katholieke Openbare Bibliotheek waarvan een dependance was gevestigd aan de Burgemeester de Vlugtlaan in Slotermeer. Het overkoepelende orgaan kwam uit […]

Henk Spaan: Levenslustige terrassen

Mijn vrouw en ik fietsten van Zeeburgereiland naar de Tweede Oosterparkstraat. ‘Zo! Deze buurt is opgeknapt,’ zeiden we tegen elkaar. Als je ergens een tijd niet bent geweest en er liggen geen matrassen meer op straat, is dat een zichtbare verbetering.In […]