Henk Spaan: Hop, hop hop naar de buitenwijken

De intocht van Sinterklaas moet op de schop. De oude man scheen op een boot over de Amstel naar het Stadhuis te zijn gevaren en daarna een rondvaart door de grachten te hebben gemaakt. Langs de kant stonden veel Engelse, Italiaanse en Franse jongeren die net uit de coffeeshop waren gekomen. Er hing een wietgeur van jewelste. 
‘Kijk, Sint,’ zei een van de Pieten.

Henk Spaan: Groene zeep

Goede raad was duur. Mijn vrouw durfde ik niet meer lastig te vallen. Dit probleem moest ik helemaal zelf zien op te lossen.
Ik vulde de emmer in de douche.
Soms kon je merken dat ik vwo had gedaan. Weliswaar een jaar of acht, maar toch.

Henk Spaan: Goeie patat

Restaurant Amsterdam blinkt ook uit met zijn patat. Het zijn dunnere staafjes dan wat je in de snackbar krijgt, dus al snel knapperig van zichzelf. Een dun patatje schroeit nu eenmaal sneller dicht.
Hier om de hoek hebben we Eiburgh Snacks. Goeie patat. De buurt stond op stelten omdat de gemeente had gezegd dat Eiburgh Snacks weg moest. Uit protest ben ik er meteen een patatje gaan eten, hoewel ik de snackbarleeftijd te boven ben.

Henk Spaan: De boeren

Mijn buurman in Frankrijk heeft vijftien koeien en een stier. De kalveren die de koeien werpen zijn voor Parijse slagers. Niet dat ze meer geld opleveren omdat ze door de moeder in alle vrijheid worden gezoogd, de kiloprijs van de koeienindustrie geldt ook het biologische kalfsvlees. Dat de groothandel daar wel bij vaart is het lot van de boer.

Henk Spaan: ‘Dekking zoeken onder de skatebaan’

‘De garage onder het plein voor ons flatgebouw keurde ik af: geen geschikte schuilkelder. Er mag niet eens een ziekenauto over het plein heen rijden. Veel te grote kans op instorting. Dat is het nieuwe bouwen. Vederlicht materiaal gebruiken ze zonder draagkracht, een mooie metafoor voor ons landsbestuur.’

Marcel van Roosmalen: Sleutelbos

‘In café De Avonden aan de Middenweg was het meteen weer business as usual. Er waren er een paar weggevallen, maar je zou kunnen zeggen dat Betondorp er weer klaar voor was. Stil eerbetoon aan ex-directeur Marc Overmars van Ajax: aan de sleutelbossen van de barkeepers hingen grote houten dildo’s.’

Versoepelingen

Marcel van Roosmalen worstelt zich door quarantaines.
‘Via zoom sprak mijn dochter (6) met haar klasgenootjes. 
Niemand was ziek.
Een van de kinderen had een vader in Amsterdam zitten. Ze vroeg of het daar erger is.’

Henk Spaan: ‘Mooiste cadeau ooit’

‘Als de cadeaus kwamen, werd het meteen gezellig. Blijf maar eens chagrijnen met een paar nieuwe hoge noren in een doos waarop Viking stond. Later zou het een slecht cadeau blijken, die schaatsen, want ik had ‘zwakke enkels’ en kreeg de ijzers niet verticaal onder mijn voeten. Dat je met hoge noren op het ijs kunt verlangen naar Friese doorlopers, begrijpt alleen iemand met zwakke enkels.’

Marcel van Roosmalen: ‘IJswinkel’

‘Toen ik met twee kinderen in Amsterdam was stelde ik voor om naar de Kalverstraat te gaan voor heerlijk vanille-ijs. Twee keer op en neer gelopen, geen ijswinkeltje gevonden. 
Later kwamen we elkaar tegen bij de opticien, de opticien in Wormer is overigens beter dan veel opticiens in Amsterdam.’