Marcel van Roosmalen: Hiroshima

Ik kwam de afgelopen tijd met enige regelmaat in Studio Desmet. Ze doen daar nu radio en televisieopnames, de sfeer is er altijd gemoedelijk. Decors blijven er ook na een programma nog even hangen.De eerste keer dat ik er kwam […]

Henk Spaan: Geen friet

Laatst nam ik een patatje bij de kraam van Eiburgh Snacks. (Wie hier in Oost nog friet durft te zeggen moet het helemaal zelf weten. Zo slaag je nooit voor je inburgering.) Aan de muur bij Eiburgh hingen talloze artikelen […]

Marcel van Roosmalen: De kudde

‘Kijk een boa,’ zei mijn dochter van drie. Ze kan de koeien al van de schapen onderscheiden en dus ook de boa’s van de gewone mensen. ‘Wat veel boa’s, hè?’ ging ze verder. ‘Een hele kudde.’Het waren inderdaad veel ambtenaren […]

Henk Spaan: Ab Osterhaus

Ik zit vaak op de hometrainer in mijn werkkamer. Op de televisie kijk ik intussen naar oude wielerkoersen en oude snookerwedstrijden op de Duitse Eurosport. Het leidt een beetje af want fietsen op een hometrainer is nog saaier dan snooker. […]

Marcel van Roosmalen: Vooruitgang

Als ik een lelijke flat passeer moet ik altijd aan mijn ouders denken. Ze kwamen uit Oirschot en Middelbeers, dorpjes in Noord-Brabant. Toen mijn vader een baan kreeg verhuisden ze in 1966 naar een nieuwbouwwijk in de stad. Daar in […]

Bak vol patat

Bij IJmuiden is een veer van het Amsterdamse GVB dat je met auto en al over het Noordzeekanaal zet. Er kwam een man naar me toe met een betaalapparaat. Het apparaat haalde 1,30 euro van mijn rekening af. Hoe houden […]

Henk Spaan: Knetterstoned

Laatst stond er in Het Parool dat Zeeburgereiland saai was. Ik voelde me aangesproken. De Magere Brug op zaterdagmiddag is niet saai, nee hoor. Met veertig Japanners slingerend op een fiets is het heel opwindend om te proberen uit het ziekenhuis te […]

Column Marcel van Roosmalen: Rijmen

Café De Avonden, nog gevrijwaard van de complete verhipstering van Amsterdam-Oost, is ontdekt door de media. Iedereen die op een gemakkelijke manier een prettig volkse uitstraling wil, steekt er tegenwoordig zijn neus in het glaasje. Alberto Stegeman zat er voor […]

Marcel van Roosmalen: Spontaan

We hadden de kinderen in de auto gepropt en weer uitgeladen op het parkeerplaatsje van Polder, het restaurant waar we vroeger op zondag altijd koffiedronken. Er was niets veranderd. De ober had nog steeds dezelfde humor, de espresso was er […]

De Stille Stad: Wakende Klaas

Zijn naamgenoot is alweer met de boot naar warmer oorden vertrokken, maar de echte Klaas blijft het hele jaar. Dat doet-ie al sinds 1887, toen de Heilige Nicolaaskerk werd gebouwd. In 2012 was het feest, want toen werd de kerk […]

Marcel van Roosmalen: Op transport

In Betondorp was altijd wel iemand zijn kat kwijt, de meeste kwamen nooit meer terug. Begrijpelijk wel: die woningen waren veel te klein voor een dier, en in de binnentuinen was altijd wel een bejaarde die uit eenzaamheid alles voerde. […]

Henk Spaan: Domme meter

Mijn energieleverancier met een naam als een Zweeds matrassenmerk schreef in één klap 715 euro van mijn rekening af. Wat doe je? Je belt de klantenservice in de wetenschap dat die wordt bemand door vrouwen die een geplastificeerd protocol voor […]

Marcel van Roosmalen: Diemo

Een tijdje terug was ik weer eens bij winkelcentrum Diemerplein. Citymascotte Diemo was er ook. Hij deelde broodtrommeltjes uit. Altijd als ik Diemo zie, het was de tweede keer, moet ik denken aan degene die hem verzon: Rutger van Stappershoef. Hij […]

Column Henk Spaan: Instinker

Gezien het onderwerp van deze krant, LEEF, leidde mijn geheugen me terug naar ons eerste huis in de stad. Mijn ouders kwamen uit Haarlem, verhuisden na hun huwelijk naar een dorp in Noord-Holland en na een jaar of tien tussen […]

Marcel van Roosmalen: Schijttram

Bij de Vomar in het dorp zat een meisje achter de kassa dat ik kende van de vestiging van de Middenweg. Zouden ze een uitwisselingsprogramma hebben, schoot het door me heen. Een beetje zoals ze vroeger paters naar de missielanden […]