In de Makassarstraat vinden kinderen uit de Indische Buurt iets wat niet vanzelfsprekend is: rust, aandacht en de vrijheid om zichzelf te zijn. Bij Stichting Antar leren ze spelenderwijs om zich te uiten. “Kinderen weten van nature wat ze nodig hebben – wij helpen ze daar weer naar te luisteren.”
“Ik kan nog steeds rennen van vreugde dat we zo’n mooie grote ruimte hebben.” Begeleider en voorzitter Inger van stichting Antar kijkt verwonderd om zich heen. De ruimte op de eerste verdieping baadt in het licht, met een oranje vloer en open deuren naar riante balkons. “Daar leren we de kinderen fietsen!” vertelt ze. Binnen is plek voor knutselen én voor beweging, zoals kickboksen. In de keuken wordt samen gekookt en gebakken. “Gisteren hebben we kaasstengels gemaakt – handig tijdens de ramadan, want die kunnen kinderen mee naar huis nemen.”
Al ruim dertig jaar bieden begeleiders Inger en Ingrid, samen met en groep betrokken vrijwilligers, een thuis aan kinderen uit de buurt. Vaak zijn dit kids die wat extra steun kunnen gebruiken, bijvoorbeeld door autisme, een ingewikkelde thuissituatie of opgroeien tussen twee culturen. “Bij ons draait het om jezelf kunnen zijn,” vertelt Inger. “We moedigen kinderen aan om te ontdekken wat ze leuk vinden. Ik laat hen bijvoorbeeld kiezen: wil je vandaag iets rustigs doen of liever bewegen? Dat blijkt vaak lastig, veel kinderen zijn het verleerd om naar hun gevoel te luisteren.”
Zelf weet Inger hoe belangrijk het is om je te kunnen uiten. “Als tiener verloor ik het vertrouwen in mijn omgeving en stopte ik met praten.” Ze koos voor een studie logopedie, vooral om haar eigen stem terug te vinden. Later ontdekte ze in haar praktijk dat een half uur logopedie vaak niet genoeg was. “Kinderen bleven langer om te spelen of aten mee.” Zo ontstond Antar. Activiteiten vinden ook buitenshuis plaats. De groep is regelmatig te vinden bij natuurspeeltuin Jeugdland, het Flevoparkbad sponsorde hen met vijftig vrijkaartjes. Hoogtepunt zijn de kampen tijdens schoolvakanties, onder andere naar Zwitserland.
Ongelooflijk dat Antar al 32 jaar bestaat, vindt Inger. “We krijgen geen steun van de gemeente en draaien volledig op donaties en collectes, onder andere bij Lidl en Albert Heijn.” De kindermiddagen zijn gratis, voor de kampen wordt een kleine, symbolische bijdrage gevraagd, die ook in natura mag zijn. Iedereen bij Antar werkt vrijwillig. “Ik ben eigenlijk al met pensioen, maar op deze manier draag ik iets bij aan de wereld. Samen met Ingrid wil ik kinderen het luisterend oor geven dat ik zelf heb gemist.”
Meehelpen en donaties zijn altijd welkom, kijk op stichtingantar.nl
Foto, v.l.n.r. Anael, Rico, Inger, Dewi, Sulaiman en Ingrid.
