Soesja van Grondelle (29) verloor tweeënhalf jaar geleden haar broer Sam. Hij verdronk in het IJ bij de Veemkade na een avondje uit met vrienden in Noord. Sindsdien bouwt ze haar leven opnieuw op – met Sam erbij, niet zonder hem. Op 7 april verschijnt haar boek Sam, ik neem je altijd mee.
Video’s over rouw
Na het afscheid volgde een zware periode. Soesja ontwikkelde een angststoornis. Ze was bang als haar vriend naar zijn werk ging, bang om de straat op te gaan. “Het eerste jaar na zijn overlijden heb ik alleen maar op de bank gelegen. Kon ik niks meer. Maar dat was ook oké.”
Na een jaar begon er iets te verschuiven. Ze maakte haar eerste video over rouw op haar sociale media. De reacties verrasten haar. Alleen maar lieve berichten. “Mensen hadden blijkbaar ook behoefte aan zoiets. Er werd kennelijk toch nog weinig over gepraat.”
Nu maakt ze video’s als werk. Ze laat haar dagelijks leven zien, met alles wat daarbij hoort. “Ook een kutdag kan ik gewoon laten zien. Die vrijheid vind ik heel bijzonder.”
Zeg gewoon iets
Er zijn mensen die vermijden het onderwerp. Ze zijn bang om Soesja verdrietig te maken. Ze begrijpt dat, maar vindt het ook lastig. “Als jij er niet over begint, denk ik: je probeert het te omzeilen. Terwijl ik de hele dag toch al met Sam bezig ben.”
Haar advies is eenvoudig: begin gewoon. “Als je niet weet wat je moet zeggen, zeg dan: ik wil er iets over zeggen, maar ik weet niet wat. Je zegt gewoon iets. Dat is het allerbelangrijkste.” Dat komt ook terug in haar boek.
Rouw verwerk je niet, je neemt het mee
Het is geen theoretisch werk over de dood. Het is toegankelijk en persoonlijk. Soesja schrijft over haar relatie met haar ouders, haar vriend, haar vrienden. En over hoe je kunt omgaan met iemand die rouwt.
“Als je net iemand hebt verloren, is een boek lezen niet het eerste waar je aan denkt. Daarom moest het sowieso heel toegankelijk zijn. Je bent niet alleen. Als je je dat realiseert, gaat je pijn er niet van weg, maar je kan er wel een beetje troost van ervaren.”
“Ik bouw mijn leven op samen met Sams dood, niet ondanks zijn dood. Ik ga het nooit verwerken. Maar ik leer ermee leven.”
Lichtpuntje
Het gaat nu beter met Soesja. Ze merkt het aan kleine dingen. “Ik zit steeds vaker op de fiets en denk: ik heb wel zin in de dag.” Ze houdt ‘heel erg’ van powerliften, en van hardlopen. Van veel sporten, net zoals Sam ook dat deed.
Binnenkort verhuist ze van Zeeburgereiland terug naar de Watergraafsmeer. Terug naar de plek waar ze opgroeide, waar haar ouders wonen en waar Sam ook woonde. “Het voelt als een lichtpuntje,” zegt ze.
Op 19 april is er een openbare boekpresentatie bij Bakkerij Mas in Oost. Hiervoor kun je je binnenkort aanmelden via de website van Mas. Het boek is vanaf 7 april online te bestellen en te koop bij je lokale boekwinkel.
