Robert Hubers (68) is zelfbenoemd ‘groenverbinder’. Hij initieert tuinprojecten om buurtbewoners op IJburg met elkaar in contact te brengen.
“Ik verhuisde acht jaar geleden van Watergraafsmeer naar IJburg en het viel me op hoe anders het hier is. Mensen groeten elkaar niet. Ik ben met pensioen en heb mezelf ten doel gesteld om mensen met elkaar te verbinden, zodat ze elkaar gaan groeten.” Robert Hubers noemt zichzelf ‘groenverbinder’: hij initieert allerlei projecten op tuiniergebied, met als onderliggend doel om mensen met elkaar in contact te brengen.
Robert legde samen met bewoners al 35 geveltuinen aan, vaak meerdere geveltuinen naast elkaar, zodat buren het samen doen en er een langgerekte geveltuin ontstaat. Ook helpt hij mensen met het adopteren van boomspiegels en verzorgt hij desgevraagd de beplanting en het onderhoud. Op stroken gras van de gemeente plant hij samen met omwonenden vaste planten en onderhoudt hij deze op tuinierdagen die hij organiseert. Daarnaast legt hij zogenoemde ‘brugtuinen’ aan: hij verwijdert stenen langs bruggen en plant er (klim)planten die de brug begroeien. De brug aan de Erich Salomonstraat op Haveneiland is aan drie kanten beplant met onder andere klimrozen, kattenkruid en geranium.
Binnenkort start Robert een stadslandbouwproject in het Tagorepark op het nieuwe Strandeiland, met moestuinen en moestuinbakken voor veertig huishoudens. De gezinnen kunnen hier 35 weken van oogsten. Het plan is om af en toe met de verse groente gezamenlijk te koken in het wijkgebouw.
Robert verbaast zich erover dat mensen die bij elkaar om de hoek wonen elkaar soms niet kennen. “Op IJburg wonen honderden nationaliteiten naast elkaar, terwijl het idee was dat deze zouden mengen. Ik ken een man en vrouw die een restaurant hebben. Die vrouw doet alles online, zit hele dagen achter de computer en kende niemand in de buurt. Nu wiedt zij soms onkruid, drinkt ze koffie met andere tuiniers en komt ze bekenden tegen op straat. Zoiets vind ik heel leuk en belangrijk.”
