Het gaat niet om de hond, het gaat om de mens.
Dit is het interessantste stuk van de stad, omdat het nog niet bestaat. Alle dromen kunnen erop losgelaten: een zandplaat in zee met toekomst en zonder verleden. Hier komen twintigduizend Amsterdammers wonen, maar het is onbekend wie dat zijn en hoe ze gaan leven. Vooralsnog mogen ze daar niet komen.
De tekeningen zijn klaar, de maquettes, maar iedereen met ervaring aan deze kust weet dat het nog lang gaat duren, en dat de tekeningen en maquettes de toekomst matig voorspellen. Dit stuk stad stond voor oplevering gepland in 2012. IJburg II, de naam is al bijna vervlogen.
Tijdelijkheid is schitterend, maar niet als het te lang duurt. Na twintig jaar gaat het schikken tegenstaan. De wegafsluitingen, heimachines, het bouwverkeer dat altijd voorrang neemt. De gebroken beloften. Al die tijd is IJburg I een wachtkamer geweest, ver genoeg buiten het centrum om niet helemaal serieus te nemen.
Ter compensatie is er een strand. Honden rennen daar, mensen ook. Iedereen in Amsterdam heeft behoefte aan een uitrenplaats. Maar ook deze bleek een luchtspiegeling.
Het strand verdwijnt op een klein hoekje na, tegen de belofte in dat het dit keer echt zou blijven. Mensen en honden lopen de bouwmachines in de weg, ook al is het omgekeerd. Jammer voor degenen die er werk van maakten, de afgelopen twintig jaar. Jammer voor de hond, maar vooral voor de mens.
Wel is inmiddels aan de poort van het nieuwe stuk stad een groots houten promotiebord opgericht, met ingekerfd de inwisselbare woorden: woon – beleef – jouw buurt – jouw plek. Daarachter strekt zich het eiland uit van schitterend, eindeloos zand in het eindeloze water met daarboven eindeloos Hollands licht. Een uitgestrekt kunstwerk waar weinig gebeurt, toch mogen honden en mensen er nog steeds niet komen rennen, ook al is het publiek bezit.
Achter die poort is een stukje van de nieuwe stad toegankelijk gemaakt. Het is beplant met een naargeestig woud aan hekken. Hekken, hekken, hekken tot aan de horizon – honderden hekken om de hond en de mens aan banden te leggen. Een gekmakend woud, een levensmetafoor.
Locatie: IJburg II
Schrijver Toine Heijmans verzamelt op deze plek de bezienswaardigheden op straat in Amsterdam-Oost. Ook iets gezien? toine@debrugkrant.nl
