Handige Harries zonder eigen werkplaats zijn van harte welkom. Maar je kunt er ook terecht als je juist zelfvertrouwen mist op klusgebied. Van meubelmaken tot smeden, van glas-in-lood tot fietsen repareren… Bij de Openbare WerkPlaats ontdek je het plezier van werken met je handen.
“De dikte moet ongeveer als pindakaas zijn.” Docent Michiel van Straaten legt aan een groepje cursisten de kunst van het plamuren uit. Vervolgens gaan ze zelf aan de slag op een oefenbordje aan de muur. “Wel goed afsteken!” moedigt hij vriendelijk aan. Op het programma van de tweedaagse cursus Klussen rond Huis & Tuin staan basale klusvaardigheden. Denk aan gaten boren, een schakelaar vervangen en de gootsteen ontstoppen. “Ik heb net een huis gekocht en wil minder afhankelijk zijn van anderen,” vertelt een vrouw die in de pauze stralend naar buiten komt. “Als je de hele dag achter de computer zit, is het een openbaring om iets met je handen te maken,” vult een andere cursist aan.
Boormachine nog in verpakking
“Naar deze cursus komen mensen die nog nooit een hamer hebben vastgehad,” vertelt medeoprichter Remco van der Vecht. “Als ze hun eigen boormachine meenemen, zit het plastic er soms nog om.” Zelf kan hij zich daar niets bij voorstellen. Als tienjarig jongetje sprong hij al bij in het bedrijf dat zijn vader in 1964 op deze plek aan de Cruquiusweg begon. “Mijn vader stond medewerkers toe om hier buiten werktijd aan eigen projecten te werken. Toen het bedrijf zo’n vijftien jaar geleden minder goed liep, viel bij mij het kwartje. Waarom maken we deze werkplaats niet openbaar voor andere ambachtslieden?” Samen met compagnon Stijn van den Ende ging Remco van start. Het concept sloeg aan. “Als beginnende ambachtsman kun je niet gelijk een eigen werkplaats betalen.” Als vanzelf begonnen ze ook met het aanbieden van cursussen.
Laatste der Mohikanen
Meubelmaker Stephan heeft net een inbouwkast voor een klant in elkaar getimmerd. “Ik huur hier een werkplek per dagdeel, inclusief de grote machines. Het ligt niet eens ver buiten de stad, je fietst er zo naar toe.” Toch staat de toekomst van de Openbare WerkPlaats op losse schroeven. “We zijn de laatste der Mohikanen met ons bedrijf hier,” licht Remco toe. “Cruquiuseiland verandert in snel tempo van industriegebied naar woonwijk.” Verschillende ontwikkelaars wilden hen uitkopen, maar konden hen geen alternatieve plek bieden. Eigen voorstellen richting de gemeente voor een toekomstbestendige plek strandden tot drie keer toe in de ambtelijke molen. “Dit bedrijf is groter gegroeid dan wijzelf. Wij willen deze werkplaats graag voor de toekomst behouden.”
Op www.ambachtsplein.amsterdam kun je een petitie tekenen om de toekomst van de Openbare WerkPlaats te ondersteunen
Foto: Als tienjarig jongetje sprong medeoprichter Remco van der Vecht al bij in het bedrijf dat zijn vader in 1964 op deze plek aan de Cruquiusweg begon. “Als beginnende ambachtsman kun je niet gelijk een eigen werkplaats betalen.”
