Het sneeuwde in het Flevopark.
Ik stampte mijn schoenen schoon en opende de deur van distilleerderij ’t Nieuwe Diep. Een ouderwetse winkelbel rinkelde. Naast de deur stond een ketel met warme pruimenjenever, waarvan je gratis een glaasje mocht tappen. Wat een gastvrijheid, dacht ik. Kom daar nog eens om. Het olijke meisje achter de balie had een muts op. Ondanks de kou had ze het bestelluik naar het terras opengezet.
Nadat ik had besteld keek ik rond. Aan de muren hingen oude reclames voor sterkedrank. De mooiste vond ik die voor de ‘zeer oude genever’ van ene ‘P. Melchers uit Schiedam’. “Met Locomotief steeds fit en actief!” stond er onder de afbeelding van een jeneverfles in de vorm van een stoomtrein.
Aan een tafeltje aan de wand zat een man met een stoppelbaard, die me vriendelijk maar ook wat vermoeid ogend had toegeknikt bij binnenkomst. Hij was in het gezelschap van een oudere vrouw, vermoedelijk zijn moeder; een rollator stond onder handbereik. De twee hadden de kou getrotseerd voor een middaguitje. Ma had zich er speciaal voor opgemaakt. Er stonden diverse borrels op tafel. Moeder proefde er van één en schudde toen haar hoofd; ook deze smaakte haar niet.
Ik zag de zoon zuchten. De vermoeidheid sloeg toe. Misschien verlangde zijn moeder wel naar zo’n goede oude jenever van Locomotief (‘fit en actief!’), maar ja: die bestond niet meer.
Om niet al te veel te spioneren richtte ik me op mijn telefoon.
Op de site van de Brug las ik de laatste column van Henk Spaan.
Henk ‘worstelde met Oost’ schreef hij. ‘Op een zeker moment heb je als stukjesschrijver met een topografische beperking alles wel gehad.’
Ach, wat jammer.
Ik had die rare Spaan altijd wel gemogen. Hij was de betere helft van het legendarische Pisa-tv duo, waar ik als student regelmatig krom om had gelegen, en had bovendien het schrijven over voetbal naar een hoger, bijna literair plan getrokken.
Ik nam nog een slokje korenwijn en keek omhoog naar de poster voor Locomotief.
Jazeker voelde ik mij fit en actief! Dus waarom niet? Spontaan typte ik een mailtje naar de redacteuren van de Brug, en ik kreeg snel antwoord.
‘Ha Jaap. Het zal niet makkelijk zijn een vervanger te vinden voor Henk Spaan. Maar voel je vrij een stuk toe te sturen.’
Als alles goed is gegaan is, lezer, is dat de column die je net las.
Hopelijk tot een volgende keer.
