debrugkrant.nl :: Columns

WONDERLAND
Vroeg Opstaan is een oude bekende van mij. Toen ik nog op school zat trok ik vaak met hem op, maar daarna zijn we elkaar een beetje uit het oog verloren. Gelukkig maar. Ik trek 'm eigenlijk niet zo goed. Je zou misschien wel kunnen zeggen dat ik hem niet kan uitstaan. Het is inderdaad mijn aartsvijand. Ik zou hem met mijn blote handen willen wurgen.

LEES VERDER

KAMPEREN
Nog maar nauwelijks bekomen van een chaotisch einde van het schooljaar, keken mij op de eerste dag van de Grote Vakantie drie paar kinderogen indringend aan. ‘Gaan we vandaag nog iets leuks doen, mam?’. Terwijl ik me juist met koffie achter het beeldscherm van mijn laptopje vlijde om eens lekker te gaan werken.

LEES VERDER

VERKEERSVEILIGHEID
Ik heb nooit in mijn leven echt goed kunnen opschieten met mensen die hun rijbewijs niet in 1 keer hebben gehaald. Dat geeft verder niet, maar ik wil wel dat ze me met u aanspreken. Maar genoeg over mij. Laten we het hebben over mij. Laten we het hebben over wat ik allemaal al heb gedaan in mijn splinternieuwe brik.

LEES VERDER

WACHTWOORDMANAGER
Miranda likes to follow you on twitter, kwetterde het e-mailbericht mij tegemoet. Oeps. Na van de eerste schrik te zijn bekomen, realiseerde ik me dat ik me had geregistreerd op Twitter. En ja, dan weet je dat je vroeger of later wordt gefollowed.

LEES VERDER

SOORT ZOEKT SOORT
‘Soort zoekt soort’, aldus de journalist van Elsevier die zich onder valse voorwendselen toegang tot mijn huis verschafte. Na het lezen van een column in deze krant (door hem de IJbrug genoemd – oeps, feiten niet gecheckt) over spelletjes, belde hij om te vragen of hij een keer zo’n spelletjesavond mocht bijwonen. Want – en ik citeer vrij – hij ging een verhaal schrijven over ‘de gemeenschap IJburg, hoe die is opgebouwd en hoe die in zoveel jaar alweer is veranderd’.

LEES VERDER

GA ZO DOOR
Sommige mensen denken dat ik dom ben. Te dom om te poepen. Te dom om te denken. Te dom om te zijn. Internet-adverteerders bijvoorbeeld. Ze denken dat ik op dat linkje ga klikken. Dat liegende linkje, ik ben namelijk de miljoenste bezoeker en ik heb een I-pod gewonnen. Meneer de adverteerder, ik snap dat u ook gewoon uw monnie'tje wil maken maar u hoeft mij daarbij niet te beledigen.

LEES VERDER

AFDINGEN
Afdingen. Ik kan het niet. Vol schaamte kruip ik in mijn sjaal als ik mijn expeditiegenoot iets hoor zeggen in de trant van voor twee tientjes neem ik ’m mee. Op het prijskaartje namelijk knipoogt de 32 euro mij confronterend tegemoet. En ik geloof dat. Ik bedoel, geen haar op m’n hoofd die er ook maar een seconde over peinst om te gaan pingelen.

LEES VERDER

RODDELS
Ik zat laatst bij De Wereld Draait Door omdat een of andere gast de wereld redde door een neger uit te kleden in een vliegtuig. Soms gebeuren er gekke dingen. Toen ik vanuit de DWDD-studio naar huis liep besefte ik wat een mooie man ik ben en gaf mezelf een kusje. Ik nam het kusje beleefd aan maar wees mezelf wel op het feit dat zelfs ik niet perfect ben. Ik vertelde mezelf dat ik al 27 jaar oud ben maar nog geen rijbewijs heb. Hier had ik niet van terug.

LEES VERDER

DAG BUREN
Zo. Binnenkort ben ik geen stadsdeelwethouder meer. Kwestie van genoeg is genoeg. Na acht jaar besturen in Zeeburg wordt het tijd voor iets anders. Dat betekent ook dat dit mijn laatste column in de Brug is. Nou ja, niets aan te doen. Het begon twee jaar geleden met een verslag van een nachtelijke fietstocht door het Diemerpark. Die was spannend, en zo stelde ik me ook het leven op IJburg voor. Hoe zou het leven op IJburg de komende jaren prettig spannend kunnen blijven?

LEES VERDER

SPELLETJES
Negenentwintig suikerklontjes en één aardbei. Dat zit er in een pak yokidrink, hoorde ik laatst bij een best wel geloofwaardig programma op tv. Ik was geschokt. En de kinderen ook. Want die krijgen nu ook in het weekend alleen nog maar water bij de lunch. Ik moest meteen aan Triviant denken. Mooie vraag toch? Hoeveel suikerklontjes en hoeveel aardbeien bevat één liter yokidrink?

LEES VERDER

MET HET OOG OP DE BORST
Het is gebeurd, ook ik heb mijn vriendin verblijd met een Marlies Dekkers. Ik ben namelijk dol op mijn vriendin, maar ook op Marlies Dekkers. Marlies is mijn excuus om naar mooie borsten te kijken. Als ik het onmiskenbare zwarte lijnenspel rond een willekeurige borst meen te herkennen, kan ik het vaak niet laten: ‘’Mooi zeg!......Marlies Dekkers?’’ Ik geef toe het is bedenkelijk, maar de vrouwen reageren altijd trots en met een lach.

LEES VERDER

SMAKELIJKE HORROR (EEN VAKANTIEVERHAAL)
Mijn vader zegt altijd: ‘’Op vakantie maak je lol aan de kust, maar je eet in de bergen.’’ Tien minuten van de kust het land in, is het eten lekkerder, authentieker en goedkoper. En de mensen…nee niet per definitie vriendelijker, wel anders.

LEES VERDER

CHILLEN
Mijn zoon van negen kwam vorige maand thuis met de voor mij tot dan toe onbekende uitdrukking: dik chillen. Ofwel: ik heb vandaag zo’n drukke dag gehad, nu ga ik even lekker uitrusten. Ik had het nog nooit gehoord en toch wist ik wat hij bedoelde.

LEES VERDER

HET BROERTJE VAN MIJN MOEDER
Ik wou dat ik de BlackBerry telefoon van mijn BlackBerry telefoon was. Dan kon ik die lul eindelijk eens een keer terugpakken. Mijn batterij zou dan ook na twee uur alweer leeg zijn. Ik zou non-stop het klokje tevoorschijn halen zodat mijn baasje denkt dat ik het even niet aankan en wat shit moet verwerken. Hee, baasje! U wilde even bellen? Kan niet, klokje! Een sms’je dan? Nope, klokje. Iets anders? Ook klokje! Oef.

LEES VERDER